ASLO (antistreptolysine O) — gids

Wat is ASLO

ASLO (antistreptolysine O) — dit zijn antilichamen die het lichaam aanmaakt als reactie op een infectie door groep A-streptokokken. Wanneer streptokokken tonsillitis of faryngitis veroorzaken, scheidt de bacterie het toxine streptolysine O af, en het immuunsysteem reageert door ASLO-antilichamen aan te maken. Deze marker weerspiegelt niet de infectie zelf, maar de immuunrespons van het lichaam erop.

De ASLO-titer begint doorgaans 1–3 weken na de infectie te stijgen, bereikt een piek binnen 3–5 weken en daalt vervolgens geleidelijk over een periode van enkele maanden. Het wordt gemeten in bloedserum in het laboratorium en het resultaat wordt uitgedrukt in internationale eenheden per milliliter (IE/mL).

Referentiewaarden

In de meeste laboratoria wordt een ASLO-titer tot 200 IE/mL als normaal beschouwd bij volwassenen. Het is echter belangrijk te weten dat de normaalwaarden afhangen van leeftijd, geografische regio en seizoen. Bij kinderen ouder dan 10 jaar is de basiswaarde vaak hoger dan bij jongere kinderen. In winter en herfst, wanneer streptokokkeninfecties frequenter zijn, stijgen de waarden in de bevolking van nature.

Een eenmalig verhoogde ASLO-titer is op zichzelf geen diagnose — wat telt is de trend: of de titer stijgt of daalt.

Waarom ASLO verhoogd kan zijn

De meest voorkomende oorzaken van een verhoogde ASLO:

• Recente infectie door groep A-streptokokken (angina, faryngitis, roodvonk)
• Acuut reuma — een ernstige complicatie van een streptokokkeninfectie die het hart, de gewrichten en het zenuwstelsel kan beschadigen
• Poststreptokokkaire reactieve artritis — gewrichtspijn en zwelling na een streptokokkeninfectie
• Poststreptokokkaire glomerulonefritis — nierschade na de infectie
• Chronische of terugkerende streptokokkeninfecties, zoals recidiverende tonsillitis

Belangrijk: een verhoogde ASLO geeft contact met streptokokken aan, maar betekent niet noodzakelijkerwijs dat er al een complicatie is ontwikkeld. De arts beoordeelt ASLO samen met andere onderzoeken en klinische symptomen.

Waarom ASLO laag kan zijn

Een lage of niet-detecteerbare ASLO-titer betekent doorgaans dat er geen recente streptokokkeninfectie is geweest. Dit is een normale toestand en geeft over het algemeen geen reden tot bezorgdheid.

In zeldzame gevallen waarbij een streptokokkeninfectie wordt vermoed maar ASLO laag is, kan de arts aanvullende onderzoeken aanvragen — anti-DNase B, bloedkweek of een snelle streptokokkentest — omdat niet alle streptokokkeninfecties een significante stijging van de ASLO veroorzaken.

Wat u vervolgens kunt doen

Als ASLO verhoogd is, is het belangrijk om dit met de arts te bespreken:

• Of er de laatste tijd keelpijn, angina of een andere infectie is geweest
• Of er gewrichtspijn, huiduitslag of hartsymptomen zijn
• Of de test na 2–4 weken herhaald moet worden om de trend te volgen
• Of aanvullend onderzoek nodig is (CRP, BSE, echocardiografie)

Behandel uzelf niet met antibiotica — de arts beslist of behandeling nodig is en hoe deze eruit moet zien.

Monitoring in de tijd

De trend in de ASLO-titer is informatiever dan een enkelvoudige meting. Een stijgende titer duidt op een actieve immuunrespons, terwijl een dalende titer aangeeft dat de infectie afneemt. Het wordt aanbevolen de test na 2–4 weken te herhalen.

Als ASLO verhoogd was als gevolg van acuut reuma, kan langdurige monitoring gedurende meerdere jaren nodig zijn, omdat de aandoening kan terugkeren na nieuwe streptokokkeninfecties.

Vragen voor uw arts

1. Duidt mijn verhoogde ASLO-titer op een actieve infectie of alleen op een eerder contact met streptokokken? 2. Moet ik de ASLO-test over een paar weken herhalen om de trend te volgen? 3. Moet ik een hartonderzoek (echocardiografie) ondergaan als ASLO verhoogd was na angina? 4. Welke symptomen moeten leiden tot onmiddellijk medisch consult — gewrichtspijn, huiduitslag, kortademigheid?